همیشه این سوال در مورد همه چی وجود داره: "آیا X وجود دارد؟" یعنی "وجود" ظرفی در نظر گرفته می شه و همه چی رو در داخل این ظرف قرار داده آزمایش می کنند. آیا خدا وجود دارد؟ تنها یکی از بزرگترین اشتباهات فلسفه همین سوال بود. آیا خدا وجود دارد؟
خدای نامحدود و بی انتها رو چطور می تونیم در داخل ظرف وجود قرار بدیم؟ این سوال یک سوال اشتباهه که منجر به جواب های اشتباه تر می شه. سفیه اندر سفیه.
سوال رو باید اینطوری تغییر داد: آیا وجود خدا دارد؟ و البته جواب مثبته. "ظرف وجود" یک مخلوقه و بدون شک خالقی داره.
درخت فلسفه ای رو که تبیین کرده اند، در اوایل تبیین، تو هوا قرار داشت. یعنی این فلاسفه تیزهوش که می خوان برنامه زندگی بشریت رو طرح ریزی کنن و با حرفای قلمبه شون راهنمای سعادت بشر و جهان بشن، تا 200 سال حالیشون نبود که درخت نمی تونه معلق در هوا باشه. 200 سال بعد یکی از همین تیزهوشان اومد(یادم نیست کدومش) و متوجه شد که بابا درخت زمین می خواد. و زمینی که برای درخت فلسفه انتخاب کرد، زمین وجود بود. و برای همین هم همه چیز رو در ظرف وجود مورد آزمایش قرار می دن.
درخت فلسفه درختیه که در زمین وجود قرار گرفته، ریشه اش متافیزیک، تنه اش فیزیک، شاخه هاش علوم مختلف و میوه هاش تکنولوژیه. سر فرصت یه پست جامع و کامل و دراز از این درخت فلسفه میذارم. خیلی جالبه. 

امروز می خوام از خواب بیدار کنم خودمو تا رها بشم از یه توهم، از یه رویا...
نگاه کردم اطرافمو. خوندم شعرا و قصه ها رو. شنیدم ماجراها رو...
دنبال عشق می گشتم همه جا.
می پرسین پیدا کردم؟ تا حالا فکر می کردم آره؛ اما نه... نبود...
میگین چرا؟ می گم مثل کافرا؛ قبول ندارم چیزی رو که خودم ندیده باشم...
چیزی ندیدم جز ظاهر عاشقا. عشق هایی که با دیدن شروع می شن و با دیدن ادامه دارن. اما دو نفر رو دیدم که نابینا بودن، اونا چطور عاشق هم شده بودن؟
اگه دو تا چیز تو دنیا نبود نمی دونم باز هم عشق این همه طرفدار داشت یا نه؟ اون دو تا چیز شهوت و زیبایین(البته زیبایی که منجر به شهوت می شه). دکتر شریعتی برای همین دوست داشتن رو فراتر از عشق می دونه. در دوست داشتن شهوت وجود نداره اما عشق آلوده به شهوته. مادرا بچه هاشونو دوست دارن؛ مردا عاشق همسرشون هستن.
عشقی که ازش حرف می زنم، و می تونم ازش حرف بزنم، عشق بین آدماست نه عشق الهی. که از عشق الهی نه می تونم و نه می خوام که حرف بزنم.
واسه امروز بسه، تا فردا پاکم، اما باز می خوام برم تو هرزگی... . کی با من میاد بریم هرزگی؟ میای بکشی منو؟

پ.ن1: هر کسی عشق رو مزمزه کرده، به دیگران توصیه می کنه که سراغ عشق نرن. اما کسانی که عشق رو درک کردن، همه رو دعوت به عشق می کنن و خودشون هم راهنما می شن برای رهروان عشق.

پ.ن2: دو جبهه در زندگی وجود داره؛ در یک طرف دیوانگی، عشق، شکست، بیچارگی و فقر و در طرف دیگه صلاح و مصلحت، پول، آبرو و خوشی های الکی قرار گرفتن.

پ.ن3: ای کاش روزی می رسید که مردم دیگه ظاهر بین نبودند. حتی بزرگترین و حقیقی ترین عشق های امروزی از ظاهر شروع می شن. پس یا باید گفت عشق وجود نداره و یا در بهترین حالت باید گفت که دیگه عشق وجود نداره.

پ.ن4: آدما تو نوجوونیشون فکر می کنن فقط عشق براشون مهمه. وقتی کمی بزرگتر میشن، احتیاجات اولیه زندگی هم براشون مهم میشه. و اگه چند سال بیشتر هم زنده بمونن، می فهمن که زندگی یعنی پول.

هر چی زور زدم تو ماه رمضان یه پست راجع به این ماه بنویسم نتونستم. حالا که تموم می شه این ماه، دل به دریا می زنم و باز مزخرافتی رو که از ذهنم می گذرنم منتقل می کنم به نوک انگشتام و تایپ می کنم.
همیشه وقتی این ماه تموم می شه می گم: "رمضون تموم شد و برا خیلیا فقط گرسنگی موند". امسال خودم هم جزء همون آدما هستم، فقط گرسنگی کشیدم. به نظر می رسه این یه قانون باشه که هر عیبی رو در دیگران می بینی و اونو بزرگ می کنی و می گی، همون عیب در خودت ظاهر می شه. حداقل برای من اینطور بوده.
قبلا فکر می کردم روزه گرفتن برای آزمایش خودم می تونه خوب باشه. برای این که بتونم جلوی خودمو بگیرم. ولی الان می فهمم چقدر اشتباه می کردم. اون هم هستا، ولی دلایل روزه گرفتن خیلی بزرگتر از این حرفاست. قبلا می دونستم، ولی امسال تجربه کردم که اگه دلیل روزه گرفتنمون خود خدا باشه، چه اثرات فوق العاده ای رو روح و جسم آدم می ذاره.
روزه نه برای امتحان خود، نه برای فهمیدن درد گرسنگی، نه برای صواب، بلکه فقط برای خدا. اگه کسی تونسته یه ماه اینطوری روزه بگیره، بهش می گم: "نماز و روزت قبول".
دلیل، هدف، مسیر، اراده و هزار تا کلمه گنده که معنیشون رو خودم هم نمی دونم، فقط خداست... .

پ.ن1: چقدر زشته که آدم چیزی رو بگه که بهش عمل نمی کنه.

پ.ن2: خدا ما رو ببخشه، به خاطر شما.

پ.ن3: یادمون باشه، همونطور که روزه واجبه، زکات و جهاد در برابر ظلم و بی عدالتی هم واجبه.

پ.ن4: خدا گفته:"بخشی از دین رو که دوس دارین عمل می کنین و بقیه شو عمل نمی کنین؟"

پ.ن5: ...

یکی از دوستای خوب سایبرنتیم یه بازی را انداخته که به نظرم جالب اومد. هر کسی بیاد و 10 تا چیز که دوست داره و 10 تا مورد که ازش متنفره رو بگه: وبلاگ دوستم رو اینجا ببینین.

من از 10 چیز خیلی خوشم میاد:
1. از چیزای بسته و مرموز.  2. از متافیزیک.  3. از کشف رمز.  4. از نوشت افزار.  5. از آب.  6. از آدمای بزرگ.  7. از فلسفه.  8. از روانشناسی.  9. از بوکس.  10. از پرتغال.

10 تا چیزی که بدم میاد ازشون:
1. سوسولیسم.  2. خر خونی.  3. آدمای کودن.  4. پسرای سگی که تو خیابون دنبال بوی دخترن.  5. دخترای ...ی که به هر پسری لبخند می زنن.  6. آدمایی که تا می تونن یه ضعیف تر از خودشون رو مسخره می کنن.  7. پیاز تو آش.  8. صدای شاراپ شوروپ خوردن.  9. صدای تیک تیک ساعت، موقع خواب.  10. سرما.

ادامه بازی اینه که من هم باید چند نفر رو دعوت کنم تا اونا هم بیان و ده مورداشونو بنویسن. اما من نمی تونم اسم بیارم. هر کی دوس داشت، این کارو بکنه و با یه کامنت بی خبر نذاره ما رو.

همه سوژ ه هام پریدن. امروز هم که بدون سحری روزه گرفتم، بدنم داره می لرزه. روشن که نشدم هیچ، دارم خاموش می شم. اتاقم به هم ریخته و تاریکه.
همش نا امیدی، بدبختی، اَه... این چه زندگییه آخه...
اون هم که تو زرد از آب در اومد. هر روز با یکی می گرده و شبا با یکی دیگه حرف می زنه.
نمی تونم چشمامو باز نگه دارم، فکرای ناجور میاد تو کله م. می ترسم یه چیزی بنویسم که بعدا پشیمونی بیاره.

پس تا دسته گل به آب ندادم ciao...(اینو از دوست ایتالیاییم یاد گرفتم، اون هم تو زرده)
.
.
.
به خدا می خواستم اینو همینطور بذارم تو بلاگ، اما آخرین لحظه پشیمون شدم و گفتم دل بدریا بزن و بگو هر چی که میخوای. اگرچه فکرای ناجور در موردم می کنن ولی " عاشق چه کند گر نخورد تیر ملامت..."

ما وقتی بچه بودیم یه عهدی با خدا بستیم(پیمان الست رو می گم) و بله رو گفتیم. حالا هر چی بلا بیاد سرمون حقمونه. "بله" ای که خدا هم در موردش گفته:"انسان خیلی احمق بود که بله گفت". آخه یکی نیست بگه تو که اهلش نبودی، چرا پا گذاشتی تو این خرابه؟ چرا قبول کردی؟

اگه می شد، همین الان گه خوریمو اعلام می کردم و می گفتم خداااا، من "بله" رو پس می گیرم. همون بهتر که ما رو یه فرشته می کردی. نخواستیم سجده کنن برامون. اونی که لایق سجده است، خودتی و خودت... .

یه اژدها تو وجودمونه که یه لحظه ول کن نیست و از درون ما رو می کنه. یه ابلیس هم بیرون وایساده و از بیرون داره ما رو می گا. دست بدست هم میدن و ... . پاره شدیم دیگه... .

الان که از گرسنگی دارم از حال می رم، راحتم از دست اژدها و ابلیس. یا باید اینطور بمیرم، یا باید اونطور بکشن منو.

یه روزی شکایت می کنم پیش خدا، از دست این دو تا. می گم خدااا، مگه ما خلیفه ات نبودیم!!! ببین چی کارم کردن...!
اما می ترسم از اینکه بهم بگه،" گم شو ... . سر من یکی رو نمی تونی شیره بمالی. کدوم اژدها و ابلیس؟!! هم اژدها و هم ابلیس و هم خر خودتی... . من تو این بازی، همه چی بهت داده بودم تا نتونن باهات این کارو بکنن. حالا که پاره شدی، برو از پیشم... آدم پاره، لیاقت نداره پیشم باشه... ".

بعدش من چشمامو می بندم و نا امید و غمگین می گم:" کرده باد کسی که یه عمر خودشو می کرد و فکر می کرد دیگریه..."

و تا ابد تو جهنم، چشم براه خدا می مونم که بیاد و منو ببره... .

با اینکه با دیدن عنکبوت یه جوری می شم(به کسی نگین، می ترسم)، ولی خیلی موجودات جالبی هستن. مخصوصا آرامششون. یه گوشه کز می کنن و روزها همونطور آروم می شینن. بدون اینکه چیزی بخورن یا بنوشن. شاید راز آرامششون اینه که واروونه می ایستن و همه چی رو درست می بینن. فکر همه چی سر جاشه. اگه راست بایستند، اونقدر می دون تا به یه سقفی برسن و واروونه بشن.
عنکبوت ها همیشه تنها هستن غیر از زمان جفت گیری. یه نوع عنکبوت ماده وجود داره که موقع جفت گیری، شروع به خوردن عنکبوت نر می کنه و عنکبوت نر نمی تونه از لذتش دست برداره، حتی به قیمت جونش.
نمی دونم خدا چه بلایی سر این پسرا آورده که حاضرن بمیرن و ... .

آن سر که نه در راه عزیزان رود بار گرانی است کشیدن به دوش

اگه شعر رو اشتباه نوشتم به بزرگی خودتون ببخشید.

بعضی وقتا عنکبوت ماده صبر می کنه تا عملیات  تموم بشه و بعد شروع می کنه به خوردن جفتش. اما اگه عنکبوت نر زرنگ باشه، می تونه سریع کارش رو تموم بکنه و در بره. بعدش به قول ویل دورانت، " در آرامشی شبیه آرامش فلاسفه فرو میره".
نوعی عنکبوت دیگه هم وجود داره که وقتی بچه هاش از تخم در میان، شروع می کنن به خوردن مادرشون. شاید می خوان انتقام پدرشونو بگیرن. من جلوی این عنکبوتا کم میارم. تو بچگی مادرشونو می خورن، وقتی بزرگ می شن شوهرشونو. بعضی وقتا هم که هم نوعشون رو شکار می کنن و ... .

واقعا چه درسایی می تونیم از این عنکبوتا بگیریم؟

من یه عنکبوتم ( وااای، اَه) .